رضا سرلک گفت: در حال حاضر هدف ما جمع آوری و چاپ اسنادی است که به صورت پراکنده وجود دارند تا در فرصت مناسب، توسط محققین و صاحب نظران مورد بررسی و مطالعه قرار گیرند.

رضا سرلک محقق و پژوهشگر در گفتگو با آژانس خبری بختیاری (ایبنا نیوز) در خصوص نحوه جمع آوری و تنظیم اسناد قدیمی گفت: برخی از این اسناد و حتی مجموعه ها، در محیط های نامناسب مانند انباری های خانه ها و به دور از هرگونه مراقبت ویژه نگهداری می شده اند که به عنوان نمونه، حدود 4 سال پیش بعد از یافتن یکی از این مجموعه ها، اقدام به مرتب سازی اسناد نمودیم که در میان این مجموعه، 200 برگ سند و 18 عقدنامه با تذهیب کاری بسیار زیبا موجود می باشد.

موسس کتابخانه بیناد دانشنامه جهان اسلام درباره تقسیم بندی اسناد ابراز داشت: سندها را در 12 موضوع جداگانه تقسیم کرده ایم که از آن جمله می توان به عهدنامه ها، اجاره نامه ها،صلح نامه ها، وصیت نامه ها، وکالت نامه ها، شکایت نامه ها و غیره اشاره کرد.

مولف کتاب "آداب و رسوم و فرهنگ عامه ایل بختیاری چهارلنگ" ناخوانا بودن متن برخی اسناد را از جمله  مشکلات کار ذکر کرد و افزود: بعضی از سندها مانند اسناد اطلاعات فقهی یا مردم شناختی بسیار ناخوانا بودند و به همین خاطر از کمک اساتید اهل فن استفاده کردیم. در این میان راهنمایی های دکتر جواد صفی نژاد، دکتر اصغر کریمی از اساتید مردم شناسی و استاد اکبر سبوط که به علوم حوزوی اشراف دارند، بسیار مثمر الثمر بود.

رضا سرلک در ادامه گفت: اصطلاحات فقهی در خصوص مسائلی مانند خرید و فروش ملک از صفویه تا همین اواخر دست نخورده باقی مانده است و در دهه های اخیر عقدنامه ها به شکل زیباتر در آمده و واژه های فارسی بیشتر استفاده شده است.

وی در خصوص ویژگی این اسناد گفت: سبک نوشتاری این اسناد از گلپایگان تا خوانسار فرق می کرده و حتی میان روستاها نیز متفاوت بوده است. این اختلاف تا آنجاست که بسیاری از واژه های بکار گرفته شده توسط خوانین با آنچه در میان زارعین و مردم عادی مرسوم بوده، فرق داشته است.

رضا سرلک بخشی از اسناد موجود را استفتائات مردم از علما برشمرد و گفت: بیشتر استفتائات جهت احقاق حق بوده اند و به نوعی مسائل حقوقی در آنها مطرح شده است. به عنوان مثال در یک استفتاء نظر آقای پسندیده خواسته شده است که علاوه بر امضای پدر بزرگ حضرت امام خمینی(ره)، امضای پدر مادر ایشان نیز در این سند موجود می باشد.

وی در ادامه گفت: فکر نمی کنم کاتبان این اسناد بختیاری باشند؛ زیرا با توجه به اسامی قید شده در سندها به نظر می رسد بیشتر کاتبان مربوط به خوانسار و گلپایگان هستند.

رضا سرلک در پایان افزود: اغلب نامه های شخصی فاقد امضا و نام نویسنده هستند، و تنها در برخی موارد مهر صاحب نامه پشت سند درج شده است. نکته دیگر اینکه در برخی از اسناد قدیمی برای اعتبار بخشیدن به سند حداقل هر 10 سال یکبار امضاهای جدیدی پایین سند قرار می گرفت تا در صورت فوت یکی از شاهدان سند، شخص جدیدی که با واسطه از اصل موضوع (سند) خبر داشته است به عنوان شاهد ثانوی مطرح شود.

انتهای پیام/